Gratis — voor psychologen en andere behandelaren

Drie vragen voor je op enter drukt.

De naam is weg. De cliënt niet. Leeftijd, beroep, woonplaats, gezinssamenstelling en die ene opvallende voorgeschiedenis wijzen samen alsnog naar één mens. Daarmee is je casus gepseudonimiseerd, en dat is iets anders dan anoniem. Betekent dat dat je AI maar helemaal buiten je werk moet houden? Die conclusie is te kort door de bocht. Deze factsheet laat zien wat je wel kunt doen en wat je achterwege moet laten.

Wat je krijgt

  • Twee A4 die je naast je laptop legt, met de drie vragen die je langsloopt voordat je cliëntinformatie invoert.
  • Een tabel met acht situaties uit de praktijk: het sessieverslag, de brief aan de huisarts, de vragenlijstuitslag, de moeilijke mail, supervisie. Steeds met wat er misgaat en wat je in plaats daarvan kunt typen.
  • Wat je navraagt bij je werkgever als je in loondienst werkt en er geen duidelijk beleid ligt.
  • Gebaseerd op de handreiking van de Autoriteit Persoonsgegevens en de notitie van het NIP, met versiedatum en bronnen erbij. Wat vandaag klopt over een tool klopt over een half jaar misschien niet meer.
Wat er vaak wordt getypt “Ik heb een cliënt van 34, gescheiden, twee kinderen, werkt in de zorg, en ze blijft maar…”
↓
Wat je ook kunt typen “Wanneer ik het gesprek naar gevoelens breng, begint deze persoon uitgebreid te analyseren. Mijn hypothese is dat dit analyseren als veiligheidsgedrag werkt. Welke observaties spreken voor en tegen deze hypothese en hoe kan ik dit toetsen?”

Stuur mij de factsheet

Laat je naam en mailadres achter. Je kunt de factsheet daarna meteen downloaden.

↓

Deze factsheet is geen juridisch advies. Ik ben GZ-psycholoog en vertaal de beschikbare richtlijnen naar keuzes in de dagelijkse psychologenpraktijk. Werk je in loondienst, dan gaat het beleid van je organisatie voor.